Verhuisbericht

Beste mensen,
Sommigen van jullie weten het misschien al, maar ik ben vanaf heden definitief vertrokken bij het weblog van de Volkskrant.

Net nu ik weer wat "schwung" had gevonden bijdrages te gaan leveren, kreeg ik via de moderator een mail waarin ik gesommeerd werd (een ander woord heb ik er niet voor) bijdrages van dezen en genen te verwijderen, met als klap op de vuurpijl de mededeling dat men reeds begonnen was met het verwijderen van reacties.

Er is, zo heb ik gezien, een woordenstrijd losgebarsten omtrent "de vrijheid van meningsuiting" en dat deze in gevaar zou zijn met de unilaterale actie van het moderatieteam. Daar ga ik het verder niet over hebben. Ik wil hier slechts over kwijt grote waarde aan vrijheid van meningsuiting te hechten, al hanteer ik voor mezelf en anderen normen waaraan die mening dient te voldoen.

Meer van belang is voor mij de afweging dat ik de acties van het moderatieteam van een bijzonder amateuristisch niveau vind getuigen en dat het weblog van de Volkskrant een zekere pretentie van kwaliteit heeft, die het niet kan waarmaken.

Ik wijs erop dat het VK-weblog enige tijd onveilig is gemaakt door een "reaguurder" (om de GeenStijl-terminologie te gebruiken) die zich schuldig maakte aan identiteitsdiefstal, hetgeen leidde tot het vertrek van een reageerder als Joost Tibosch Sr. Desgevraagd liet de redactie weten hier weinig tegen uit te kunnen richten om technische redenen.

Des te merkwaardiger vond ik het feit dat er in mijn banlijst ineens IP nummers werden geblokkeerd, zonder enige actie van mijn kant. Als het nu wel ineens kon, waarom toen niet? Wellicht is daar een reden voor, maar het heeft geleid tot het nodige gespeculeer onder VK-webloggers.

Zwaarwegend voor mij is het feit dat een geblokkeerd IP-adres een automatisch antwoord genereert, als zou ik een dergelijke actie hebben ondernomen. Het lijkt me overbodig te melden dat ook dit weer aanleiding kan vormen tot nieuwe conflicten. Ik prijs me gelukkig dat dit mij (nog) niet is overkomen.

Weliswaar zijn er inmiddels aan medeblogster Satuka excuses aangeboden voor deze actie, maar desondanks is het voor mij "too little, too late". De schade was inmiddels aangericht. Om medeblogger Mihai Martoiu Ticu te citeren: "de enige manier om te falen is sterven in actie, de rest zijn uitvluchten". De redactie, waarbij ik toch uitga van een degelijke journalistieke opleiding, had dit risico kunnen/moeten incalculeren en zich er niet af moeten maken met de opmerking dat dit "in de vaart der acties is gebeurd".

Een tweede bron van ergernis vormt de storingsgevoeligheid van het VK-weblog sinds de overgang naar de nieuwe omgeving. Het is bijzonder frustrerend om drie tot vier dagen lang niet of nauwelijks in te kunnen loggen om bijdrages te plaatsen, of op je eigen bijdrages te kunnen reageren. Ook dit vind ik zwaarwegend voor een weblog dat een zekere kwaliteit pretendeert. Ik wil overigens langs deze weg mijn waardering uitspreken aan de webloggers die belangeloos hebben meegewerkt aan het testen en ontwikkelen van die nieuwe omgeving.

Dit alles bij elkaar opgeteld heeft geleid tot mijn verhuizing naar mijn nieuwe blog op http://koylisblog.blogspot.com/.

Voor het overige wens ik de resterende VK-webloggers veel genoegen met hun bijdrages op het weblog van de Volkskrant.

Het ga jullie goed. En misschien tot ziens.